Jak smakuje twoja dynia?

Nie tak dawno, bo dopiero rok temu, odkryłam dynię. Wiedząc, ile pysznych zup można z niej wyczarować, cierpiałam, ponieważ w wyposażeniu mojej kuchni brakowało blendera (a kto lubi dynie, ten wie, że mówimy o gęstych zupach kremowych). Chcąc w pełni wykorzystać sezon truskawkowy, na wakacjach nabyliśmy w końcu blender (genialna rzecz, polecam ;)) i tak oto w każdą sobotę po poranku melduję się na rynku w poszukiwaniu dorodnej dyni :D

W Internecie przepisów na zupy z dyni jest mnóstwo, więc postanowiłam próbować po kolei. Pierwsze podejście to była zupa na wywarze warzywno-drobiowym, ze szczodrym dodatkiem lubczyku. Niestety, falstart, ta wersja nie podbiła mego serca. W próbie numer dwa darowałam sobie wywar i upieczoną dynię połączyłam razem z cebulą i marchewką, i oczywiście - lubczykiem. I to także było nie to. Naturalnie, zupa była OK, ale szału na pewno nie było.

Wytrwała w swych poszukiwaniach natrafiłam na przepis na zupę dyniowo-pomidorową. Jako miłośniczka pomidorów uznałam, że może to być dobry kierunek. Przepis nieco zmodyfikowałam, dopasowując go do mojego gustu i zapasów kuchennych (nie miałam szałwi) i tak oto wyszła zupa doskonała! Idealna, pyszna, przegenialna! Do powtórzenia obowiązkowo! Dla zainteresowanych moją wersją przepisu, podaję, jak ja tę zupę przyrządzałam. Uprzedzam od razu, że nie wiem dokładnie, ile ważyła moja dynia, ale na pewno było to mniej niż kilogram.

Dynię podzieliłam na mniejsze kawałki i po uprzednim posmarowaniu oliwą z oliwek, piekłam około 40 minut w 200-220 stopniach C. W tym czasie rozgotowałam (tak, dobrze czytacie) w małej ilości wody kilka małych pomidorów, mocno dojrzałych (na targu sprzedają je pod hasłem "na zupę" ;)). W dużym garnku na oliwie zeszkliłam drobno pokrojoną małą cebulkę i 2 dorodne ząbki czosnku, do tego przetarłam przez gęste sito rozgotowane pomidory. Upieczoną dynię oddzieliłam od skórki, podzieliłam na mniejsze kawałki i wrzuciłam do garnka. Całość zalałam wodą, <0,5 litra, ale tu zależy, na jakiej gęstości zupy nam zależy. Ja jestem zwolenniczką zup gęstych, więc wolę dać mniej wody. Najlepiej zacząć bezpiecznie od mniejszej ilości i w razie czego dolać więcej (na odwrót nam raczej nie wyjdzie, szkoda oliwy, która już się zdąży wymieszać z wodą). Dodać odrobinę posiekanej świeżej natki pietruszki (nie lubczyku!), posolić, popierzyć i wszystko razem zagotować (jeśli dynia wciąż nie jest bardzo miękka, gotować do skutku :)). Na koniec zmiksować zupę blenderem na aksamitny krem. Podawać z prażonymi pestkami dyni i/lub olejem z pestek dyni. Smacznego :-)

Mały update - powyższym wpisem pragnę wpisać się w historię tegorocznego Festiwalu Dyni :-)